- Gaat het? - Vraag maar aan m'n verpleegster.
Mijn Engels is er niet goed genoeg voor.
- M'n dochter maakt altijd brokken. - Brokken? Wat bedoelt u daarmee?
Wees blij dat u ongedeerd bent.
Je hield je hoofd koel, Louis.
- Het spijt me als ik u bezeerd heb. - Dit kon niemand aan zien komen.
Kom. We staan hier al veel te lang.
- Ik moet terug. - Spring je niet meer?
Dit was m'n laatste kans.
- Het is de schuld van deze dame. - Het lag aan dit domme hondje.
Ik was bijna omgekomen op de laatste dag dat ik hier zit.
- De laatste dag? - Je gaat toch niet weg?
- Jawel. Met de laatste trein. - Oom Louis.
- Waarom noem je me oom? - Je bent een oom voor me.
- Brutaaltje. - We zullen je missen.
Mama zal ontroostbaar zijn.
- Denk je? - Ze is dol op je. Dat is toch zo, pa?
Ik vind het ook vreselijk. Gaan jij en je vrouw vanavond mee uit eten?
Dat lijkt me prima.
- Ik heb 's avonds altijd enorme trek. - En je hebt veel slaap.
- Dat wordt veel te laat. - Dan slaap ik morgen extra lang.
Vraag maar aan je moeder.
- Waar is Jill? - Die is aan het kleiduivenschieten.
Ik hoop dat ze wint.
- Tegen wie moet ze? - Raymore.
- Dan moet ze winnen. - Mag je hem niet?
Het is een beetje een saaie piet, maar hij bedoelt het goed.
- Waarom mag jij hem niet? - Te veel tanden en te veel haarolie.
- Aartsvijanden. - Wat een gevoel voor humor.
- Ik hoop niet dat u wint. - U wint vast.
U bent zo mooi en zo slim.
- Zullen we maar eens beginnen? - Bent u zover?
- Mag ik laat opblijven? - Ik ben nu bezig.
- Het brengt geluk als je ja zegt. - Kleine schooier.
Hier is die broche, maar dan moet je nu je mond houden.
- Kijk wat ik van mama heb gehad. - Stil nu.
Wat jammer.
Ik ben geen kind meer.
Laat dat een les voor je zijn. Neem nooit kinderen.
- Het is jouw schuld. - Niet waar.
- Je dochter valt me lastig. - Het is ook jouw dochter.
Als ik verlies, erft ze geen cent van me.
Akelig dat u verloor, maar ik ben blij dat ik heb gewonnen.
- U bent een prima schutter. - Ik moet ervan blozen.
- Doen we het nog eens over? - Ik kijk ernaar uit.
- Dan spelen we om haar. - Wat zijn de Engelsen toch apart.
- Lieverd. - Schat.
Jakkie.
Hou je mond verder maar.
Ik ga ervandoor met een andere man.
Ga jij vanavond maar vroeg naar bed, gelijk met Betty.
Arme papa.
U won van m'n vrouw en zij is ervandoor. U bent een schoft.
U bent net zo geestig als uw vrouw.
- Is dat het breiwerk van mama? - Ja, hoezo?
Donnez-moi. Hier ermee.
Ga je gang, Louis. Geef hem ervan langs.
- Hoe vind je de Engelsen? - Veel te afstandelijk...
tenzij ze te veel drinken.
- Brei je die trui voor hem? - Ja. Dacht je dat hij voor jou was?
- Het is een aandenken. - Ik draag 'm op m'n hart.
- Hoort dit zo? - Niet doen.
Kijk.
Het spijt me.
Snel. Zeg tegen Bob...
M'n kamer. Het borsteltje in m'n kamer.
Breng die naar de Britse consul of naar Gibson.
Dit mag je... Dit mag je aan niemand vertellen.
Wees braaf en ga meteen naar bed. Toe maar.
Dwars door de ruit.
- Zijn er brieven gekomen? - Ja, twee.
Bob, hij is dood. Wat vreselijk.
Luister. Er is meer aan de hand.
Je moest een borstel zoeken in z'n kamer.
Hij gaf me de sleutel.
- Wat zou er zijn? - Dat weten we zo.
Wapping, G. Barbor, contact leggen, A. Hall. 21 maart.
- Is er iets mis? - Nee hoor.
Als ik iets had gevonden... Geef hier.
U kunt dit toch wel verklaren?
U was in de kamer van monsieur Bernard. Dat hoort niet.
Het is heel simpel. Ik wil u best van dienst zijn.
- Kunt u de Britse consul bellen? - Ja, maar eerst...
- Ik moet hem dringend spreken. - De Britse consul?
Misschien wilt u even met me meekomen naar m'n kantoortje.
Het zijn formaliteiten. U snapt toch wel dat ik geen keus heb?
Loopt u maar mee.
- Belt u de consul nog? - Dat doe ik zo dadelijk.
- Ik wil m'n vrouw spreken. - U wordt ieder apart ondervraagd.
- U was met hem bevriend. - We kenden hem niet zo goed.
Weet u ook of de Britse consul hier ergens verblijft?
De Britse consul. De man van de paspoorten.
- Is die hier? - Ja, dat is een heer.
- Ik vraag of hij hier is. - Hier? Nee.
Is hij hier, in St. Moritz?
De Britse consul...
est-il ici aujourd-hui?
Ik weet niet hoe ver hij van het raam af stond.
- Ik moet m'n vrouw spreken. - De commissaris heeft het verboden.
Ik kan er niets aan doen.
Als u het niet erg vindt...
- Mr Lawrence. Alstublieft. - Dank u wel.
Die is bij de receptie afgegeven. Er stond op dat het dringend was.
- U moet weg. - Ik moet m'n vrouw iets zeggen.
De Mitchelsons komen niet lunchen. Zeg jij de rest af?
Als u iets zegt over wat u gevonden hebt, ziet u uw kind niet terug
Wat is dat voor briefje? Hier daarmee.
Ik heb niets aan m'n verklaring toe te voegen.
Daar hebben we niet zo veel aan.
U ging op tien maart met uw vrouw naar Zwitserland.
Naar St. Moritz.
- Met uw dochtertje. - Ja. Whisky-soda?
Op 19 maart keerde u terug naar Londen.
U keerde terug naar Londen zonder uw dochtertje.
U ook?
- Waar is ze? - Ze zit bij een tante.
- Hoe heet die tante? - Mary.
- Waar woont die tante? - In Parijs.
- Straat en huisnummer? - Een of andere rare Franse naam.
- U ook? - Trouwens...
waarom was u van streek toen u vertrok?
Was ik dan van streek?
Misschien omdat uw dochter...
ontvoerd was?
Wat ik eigenlijk wou zeggen:
Het is niet een man die er iets uitflapt, die z'n mond voorbijpraat.
Snap je? Toen ik bij de marine zat...
- Is dat een elektrische trein? - Ja, er staat 20 volt op.
Het mooiste dat ik haar ooit gaf. Ze speelt er nu niet meer mee.
Ze kon er nooit mee spelen, omdat jij ermee bezig was.
Je moet je niet zo laten meeslepen.
Als je zo gaat beginnen... Als je de greep op de realiteit verliest en...
Ik weet het.
Het gaat alweer.
Je hebt de slaapwagons aan de kolentrein gekoppeld, Clive.
Blijft u bij die verklaring?
- Het spijt me, maar ik geloof u niet. - U hebt een plicht als burger.
- U zult er spijt van krijgen. - Komt u maar niet meer langs.
Zit u er nog steeds? Bent u uw fluitje kwijt?
Ik ben geen agent. Ik heet Gibson.
Ik werk voor Norman Wood van Buitenlandse Zaken.
Nooit van gehoord. Hoe maakt u het?
Uw vriend Louis werkte voor ons, bij de speciale eenheid.
- Dat wist u niet, hè? - Ik ben bang van niet.
Zat er soms iets in deze scheerkwast?
Niet echt. Ik moet...
Uw kind is ontvoerd om u de mond te snoeren.
- Dat heb ik nooit gezegd. - Er zat een briefje in die kwast.
Wat spannend.
- Je hebt ze toch niets verteld? - Hij stond net op het punt.
Dit is Mr Gibson van Buitenlandse Zaken.
Aangenaam.
Heel begrijpelijk, maar laat me even uitleggen waarom ik u lastigval.
Kent u de buitenlandse politicus Ropa?
R-o-p-a. Als u hem niet kent, zegt een moordaanslag u toch niks.
- Wat hebben wij daarmee te maken? - Dat leg ik nu uit.
Bernard wist dat er een aanslag gepleegd zou worden.
Uw dochter werd ontvoerd. Waarom?
Omdat u informatie in handen had gekregen.
Het stond op het briefje in de scheerkwast.
Ropa is in Londen en hij is in gevaar. Wij beschermen hem.
- Wat stond er op dat briefje? - Dat kan ik niet zeggen.
We zouden ons kind niet terugzien als we iets zouden loslaten.
We moeten kiezen tussen haar en Ropa, 'n politicus die we niet eens kennen.
Had u in juni 1914 ooit van Sarajevo gehoord?
Nee. U kende aartshertog Ferdinand ook niet.
Maar omdat een onbekende een andere onbekende vermoordde...
- brak er oorlog uit. - Hou je mond erover.
We vertellen u niks.
U hebt vast gelijk, maar ons kind is in gevaar. Dat telt voor ons.
- Dat snapt u toch? - Kent u dit soort mannen?
Een moord meer of minder zegt ze niks. Misschien is het kind al...
- Iemand wil je spreken over Betty. - Verbind maar door.
Goeiemiddag, Mr Lawrence. Luistert u goed.
We weten dat u spreekt met iemand van Buitenlandse Zaken...
maar u weet toch dat u uw kind niet terugziet, als u iets loslaat?
Het is een laatste waarschuwing.
- Wat is er? - Ze houden me voor de gek.
Als u denkt dat iemand u voor de gek houdt, kan het kind even iets zeggen.
- Dag, papa. - Betty.
- Dag, lieverd. - Dag, moeder. Bent u dat?
Gaat het goed met je?
- Heb je genoeg te eten? - Vraag haar waar ze zit.
- Gaat het wel zonder mij? - Ik mis je vreselijk.
Je oom en ik hebben met je treintjes gespeeld.
Vraag waar ze zit.
- Ik wil zo graag naar huis. - Je komt ook snel thuis.
- Vraag waar ze zit. - Ik kom je ophalen.
Lieverd, waar zit je?
Lieverd?
Rustig maar.
Herkende een van u de stem die u het eerst hoorde?
Laat ons met rust.
- Weten ze niet waar de beller zit? - Die informatie geven ze niet.
Verbind me door met de speciale eenheid.
U spreekt met G. Hebt u meegeluisterd?
Waar belde de laatste beller vandaan? Uit Wapping? Uit een telefooncel?
Zet in dat district politieagenten in burger neer.
Haal ze uit andere districten.
- Wapping. Zegt u dat iets? - Helemaal niets.
Als er iets gebeurt, is het uw schuld. Wees er maar trots op.
Ik laat hem eruit.
Blijf aandringen bij Lawrence. Je hebt m'n telefoonnummer.
Clive, heb je even?
- Ga je mee naar Wapping? - Natuurlijk.
- Ik pak de jassen. - Wat is er dan?
Als ze die agenten zien, denken ze dat we alles verteld hebben.
- We moeten ingrijpen. - Ik ga mee.
Jij blijft hier. We bellen als er iets gebeurt.
Ik wil jullie niet allebei kwijtraken.
Snuit je neus. Je raakt ons niet kwijt.
- Je hebt niks gegeten. - Laat maar een bot achter.
Er zijn vast niet veel George Barbors in Wapping.
- Kom mee. - Zijn dat agenten in burger?
Kom mee.
- Gaan we naar binnen? - Wacht even.
- Is dit wel in orde? - Nee, je ziet er vreselijk uit.
We doen of we net aan wal zijn gegaan.
Hoe ziet je gebit eruit?
Zonde. Kom, we gaan het proberen.
Nogal macaber.
Goeienavond.
- M'n vriend heeft erge kiespijn. - Ik zal er even naar kijken.
Arme jongen.
- Vijf shilling. - Geef jij hem vijf shilling?
- Niet zo snel. - Doe mij meteen maar.
- Wat is er mis? - Ik heb kiespijn. Kunt u even kijken?
Jij blijft hier en je houdt je mond.
Neemt u plaats.
- Is hij er al? - Nee, nog niet.
- Kom je net van een schip? Welk schip? - De Saxon.
Die komt morgen pas aan.
Ik ging bij Tilbury aan wal en heb de trein gepakt.
- Die kapitein Turner is een keiharde. - Nou en of.
De vorige reis was z'n laatste als kapitein.
- Ik bedoelde... - De reis vóór de vorige reis.
Natuurlijk. Ik was het vergeten.
- Er is niks mis met je tanden. - Dat denk ik ook.
- Het doet geen pijn meer. Dan ga ik. - Wacht even.
- Wat is er dan? - Die kan ik beter trekken.
- Dat hoeft niet. - Zitten blijven.
Is dat niet de taak van de dokter?
Is hij er al?
- Was het een prettige oversteek? - Nee, ik was de hele reis misselijk.
Ik laat me dit land nooit meer insmokkelen.
Je laat je een land insmokkelen als ik dat wil, m'n vriend.
Je hebt nou eenmaal een prima reputatie als scherpschutter.
Als je briljant bent, moet je daarvoor boeten.
- Is alles geregeld voor vanavond? - Je hebt een mooie plek op 't balkon.
Hoe gaat het met Miss Lawrence?
Het is een stil muisje.
- Waar is dat muisje nu? - In een holletje onder de grond.
Je ziet het vanzelf.
- Is dit je laatste klus? - Nee. M'n eerste.
Waar liepen ze naar toe?
Zeiden ze iets over Betty?
- Zal ik Jill bellen? - Nee, kom maar mee.
- Was het deze deur? - Dat moet wel.
Tempel van de zon
Kijk, Clive.
- Wat zijn dat voor mensen? - Zonaanbidders. Ze zijn vast naakt.
We gaan een kijkje nemen.
Die vrouw daar aan het eind...
links van jou en mij.
Wat is er met haar aan de hand?
Ik snap niet wat je bedoelt.
Pas op.
Nu zul je het beleven.
De mensen die hier voor het eerst zijn...
en de geheimen van de cirkel van de zevende straal niet kennen...
vragen zich nu misschien af wat er komen gaat.
Dat zal ik vertellen.
De geheimen zijn er voor de ingewijden...
maar eerst moet iedereen z'n zonden uitwissen en z'n ziel reinigen.
Daarom vraag ik iedereen die buiten de groep staat...
om zich over te leveren aan een controle-oefening.
Hij moet zichzelf door de vierde cirkel laten leiden.
Is er iemand aanwezig die zich daartoe geroepen voelt? U misschien?
Ontspan u. Blijf naar dit lampje lijken.
Blijf ernaar kijken.
Voor u de eerste graad van de zevende straal behaalt...
moet u nergens meer aan denken.
U wordt nu al slaperig. Hoort u mij?
U maakt uw hoofd leeg. Dat merkt u toch, of niet?
Uw hoofd wordt helemaal leeggemaakt.
Helemaal leeggemaakt.
Dat lijkt me voorlopig afdoende.
Wie niet bij de vierde cirkel hoort, kan nu rustig vertrekken.
U laat uw vriend toch niet alleen?
Goeienavond.
U hebt toch geen geweld gebruikt? Hij heeft een hoge bloeddruk.
- Wie? - George Barbor in Wapping.
Mag ik hier roken?
Ik had het moeten zeggen.
U moet uw vaderlijke gevoelens in de hand houden...
en niets op de grond laten vallen.
Hebt u z'n gulle gaven al in beslag genomen?
Dat ben ik vergeten.
Mag ik even?
Gevaarlijk.
Misschien wilt u nu tot onze cirkel toegelaten worden.
Neem me niet kwalijk.
- Daar hebben we onze scherpschutter. - Leuk u weer te zien, Mr Lawrence.
Ook leuk om u weer te zien.
- Is m'n dochter zover? - Nee, ze slaapt.
Niet schieten. Straks komt de politie.
Speel wat, dan horen ze dit niet.
Het raam. Bel Jill. Ze moet naar Albert Hall.
Bel de politie.
Het spijt me. Wilt u het me vergeven?
Ga naar Mrs Lawrence.
Als ze vanavond naar Albert Hall gaat, is het kind...
Mr Lawrence. Toe.
Weet je nog dat we naar een vent op zoek waren?
Die A. Hall, dat is geen vent. Het is Albert Hall.
- Albert Hall. - We zijn Betty op het spoor.
Je moet naar Albert Hall. Je moet je best doen om het te voorkomen.
- Maar waar... - Ik moet nu de politie bellen.
- Spreek ik met Mrs Lawrence? - Die is net de deur uit.
- Was dat alles voor vanavond? - Nee, ik wil dat u hier blijft.
Ik wil nu weg. M'n man wacht op z'n eten.
Ik wil niks met die rare zaakjes te maken hebben.
Zorg dat Mrs Sprocket hier blijft.
Zijn ze vergiftigd?
- Wilt u wat drinken? - Gin met vermout.
- Schrijft u uw preken hier? - Zo af en toe.
Niet zo blozen.
Bent u nooit op het strand geweest?
- Kreeg u haar te pakken? - Nee, ze was al weg.
We kunnen het vast op een andere manier voor elkaar krijgen.
M'n vriend met de politie.
Als hij vervelend doet, schiet hem dan in z'n been.
Dat hoort niemand.
Tot ziens.
Daar staat hij weer. We hebben veel last gehad van deze man, agent.
M'n vriend heeft een dochtertje, maar nu even niet.
Hij kwam haar hier zoeken en dit zijn misdadigers.
Hij is ietwat aangeschoten. Hij is nog erger dan die vriend van hem.
- Hij valt ons lastig in de kerk. - Luister eens...
Zal ik hem oppakken wegens wangedrag op een heilige plek?
Het moet maar. We zijn er niet blij mee, maar we kunnen niet anders.
- Wat heeft u er tegenin te brengen? - M'n vriend en ik...
Waar zijn ze?
Ik hoorde net toch een fluitje?
De politie had versterking nodig voor onze vriend.
Ik moest hem helaas laten oppakken.
Wegens wangedrag op een heilige plek.
- Zal ik die kleine erbij roepen? - Betty?
Wat een schat van een meisje. Ga haar maar halen.
Als je zo sentimenteel bent als ik, grijpt zoiets je aan.
- Wat? - Een vader die afscheid moet nemen.
Een laatste afscheid. Dat is toch aangrijpend.
- Ik ga hier echt geen scène schoppen. - We merken het wel.
Waarom kijkt u me zo aan?
Papa.
Gaat het, lieverd?
Die kamerjas is je veel te klein. Waar heb je die vandaan?
Ik wil je iets vertellen.
We hebben je rapport gehad. Het zag er heel goed uit.
Waar is mama?
Dat mag ze best weten. In Albert Hall.
Dat is ook zo. Ik liet me meeslepen door dit ontroerende moment.
Dit is een plaat van het stuk dat in Albert Hall wordt gespeeld.
- Wat is daarmee? - Dat is ook zo.
Je bent een goeie schutter, maar muziek zegt je niks.
Ik kan je exact vertellen op welk moment je kunt schieten.
Luister goed.
Daar. Op dat moment zal niemand horen dat er geschoten wordt.
De componist zou het ook weten te waarderen.
- Niemand zal het weten. - Afgezien van die ene persoon.
Heel slim van je.
Je moet je voorbereiden. Het is onbeleefd om te laat te komen.
Vertel Mrs Lawrence dat het goed gaat met kleine Betty en haar man.
- En verder? - Ze kunnen binnenkort weggaan...
en een hele lange reis gaan maken.
Hoe zei Shakespeare dat ook weer?
Een reis waarvan niemand terugkeert.
Een groot dichter.
Papa. Laat me los.
Laat me los.
Was dat het?
- Dat is blijkbaar gelukt. - Dat zou voor iedereen 't beste zijn.
Daar gaat hij.
Achter die auto aan. Jij gaat met mij mee.
- En? - Het is in orde.
Waarom werd er gegild?
We verontschuldigen ons voor het onderbreken van het concert.
Er is een poging gedaan om de diplomaat Mr Ropa te vermoorden.
Een poging?
Mr Ropa heeft gelukkig alleen een vleeswond in z'n schouder...
en hij kan terugkeren naar huis.
En nu terug naar Albert Hall voor de rest van het concert.
Het is de schuld van die vrouw die gilde.
- Hebben ze je gevolgd? - Dat is niet mogelijk.
Je mag hopen dat je gelijk hebt...
en anders die lieve kleine Betty wel.
Roep de anderen.
Herbert wil jullie spreken.
Kijk eens.
Achteruit.
- Dat gaat de hele nacht duren. - Baker.
Jij gaat naar de voordeur en je klopt aan.
Als de deur open is, zorg je dat ie openblijft tot wij binnen zijn.
Kom mee.
Kent u dat huis?
- Is het kind binnen? - Geen idee. Ik hoop het niet.
Ik weet alleen dat ze in Wapping zaten.
- Wat nou? - Dat is m'n werk.
En mijn werk dan?
Kan ik verder nog iets voor je betekenen?
Ik moet nu aan geweren zien te komen.
Er is een vrachtauto onderweg naar de wapensmid.
De geweren zijn er.
Zet ze aan de overkant op dezelfde verdieping.
- Ik stuur de mannen naar u toe. - En zorg dat die huizen leeg zijn.
- Begrepen. Kunnen we achterlangs? - Door de keuken.
Zet een paar man beneden neer, dan blijft de rest hier.
Van wie is dit geweer?
- Wat is er? - Je gezin moet weg.
- Ik ben niet getrouwd. - Mooi zo. Wegwezen, dat is veiliger.
- U kunt beter buiten wachten. - Ik kom kijken of alles in orde is.
We hebben hier geen muziek nodig. Die piano kan dienst doen als steun.
Weg bij dat raam, straks word je doodgeschoten. De politie moet erbij.
Jasjes uit. Blijf voorlopig weg bij het raam.
Op mijn teken schieten jullie.
Dat matras kan voor wat dekking zorgen.
Ik heb net een dienst gedraaid, ik kan wel een dutje gebruiken.
- Het is nog warm. - Dat zeg ik tegen je vrouw.
- Ben je zover? - Eventjes nog.
Er moet een doorgang zijn. Probeer al die deuren.
- Ze zijn op slot. - Dan moet het met geweld.
Ze zijn allemaal binnen.
Verderop zit u veiliger.
Dat heeft geen zin.
- We hebben meer munitie nodig. - Ga maar halen.
Ik hou ermee op. Ik ben het zat.
Je moet doorvechten voor ons ideaal.
We hadden ons een weg naar buiten moeten schieten.
Ik wilde geen agenten doodschieten.
Nu zullen we het kind moeten gebruiken.
Ga haar halen.
Ik druk haar tegen me aan. Als ze mij raken, raken ze haar ook.
Ze schieten nauwelijks meer. Kijk daar.
Niet meer schieten.
Schieten.
Straks raak ik haar.
Twee mannen het dak op voor het kind.
Jij ontfermt je over hem. De rest gaat met mij mee.
Kom maar. Niks aan de hand.
Daar is mama. Er is niks aan de hand.
Rustig maar.